CHP Kongresi'nden Notlar.

CHP'nin 31. 'Olağan' Kongresi'nde il başkanlarının ittifakıyla Kongre, Ankara il başkanını, başkanlık için aday olarak önerdi ve şekli bir oylama yaptı. Kongre Başkanı seçilen il başkanı Kongre'nin belki de yarışmalı bir süreç içermeyeceğinden emin olduğundan amaçlarının 'genel başkanlarını başbakanlığa' taşımak olduğunu söyledi. Hukukçu olmasına rağmen böyle bir arzuyu seçim öncesi böylesine içten bir şekilde ifade etmesi Kongre'nin Baykal dışında kimseye açık olmadığının ön kabulünden geldiğini düşündüm.
Döğüş tekniklerinin sergilendiği son kongreden bu yana Baykal geleneksel maharetini konuşturarak, gereken cerrahi işlemleri yaparak rakip ve görünen muhalif bırakmamıştı. Salonun sağ üst köşesindeki büyük pankart da bir kelime eksiğiyle bunu söylüyordu galiba:
"CHP'yi kimse teslim alamaz"..
Bunu "CHP'yi kimse Baykal'dan teslim alamaz" diye okumak lazımdı.
Kongre başkanı gene önceden verilen önerge doğrultusunda divanı oluşturdu ve bu kez o Baykal'ı çağırdı. Saat on birdi. Üç saatlik bir konuşma dinleyeceğimizden henüz haberdar değildim.
Kongreye gelmiş hiçbir yabancı konuk yok. Türkiye AB süreciyle dışa açıldıkça CHP de galiba aynı oranda içe kapandı.
Geniş bir vizyon, umut olacak bir perspektif beklerken alışageldiğim bir söylev ile rastlaştım. Konuşmanın ikinci saatinde ise taktik değiştirdim. Artık Baykal'ın söyleyecekleri yerine "Söz etmediklerini" not etmeye başladım.
CHP batılılaşmanın, modernleşmenin partisi olarak farklılaştığını söylese de salonda bir tek AB bayrağı yoktu. "Hiç AB'den söz etmedi" diye düşünürken iki saat sonunda söz AB'ye geldi. AB sürecinin analizleri yerine "bizi tam üye olarak almayacakları," alsalar da "tam üye" yapmayacakları iddiasını duydum. Baykal zaten bugüne kadar rejimin yapmış olması gerekenleri AB sayesinde yaptığımıza aldırmıyor. AB'nin bu işe yaradığını söylemiyordu.
Zaten tarımın yok olduğundan elma üreticisinin vahim durumuna, rejimin elden gittiğine, yolsuzluğun alıp yürüdüğüne, ekonominin zorluğuna kadar beyazı olmayan bir resim izledik. Baykal döndüre döndüre bunları söyleyerek bundan sonrası için kurtuluşun CHP'de olduğunu vurgulamak istiyordu. Seçmen bunu görürse rejim ve ülke kurtulacak yahut da felaket olacaktı. Rejimin elden gitmekte olduğu konusu kadar terör de bu tablonun önemli rengiydi. Baykal Kürtlerle PKK'yı ayırmak gerektiğini, Kürt vatandaşlara kucak açarken PKK'ya da haddini bildirmek gerektiğini, hükümetin bunu yapamadığını söyledi. Ama ne derin devletten, ne de son Şemdinli'deki rezaletten söz etmedi. Halkın bombalanması, yapanların JITEM olduğunun anlaşılması, Susurluk şüpheleri Baykal'ın gündeminde yoktu.

Bu çok uzun konuşmayı dikkatlice dinledim. Ama sanayi sonrası döneme tek bir yollama bile yapmayan yıpranmış bir eski siyaset anlayışı dışında pek bir şey bulamadım. Umutlanmak arzusuyla buralara gelmiş çileli insanlar alışık oldukları bu oyunun sıkılmış figüranları gibiydiler..
İnsan salonun tümüne, Kongre'nin havasına baktığında bırakın solu, sosyal demokrasiyi, ilericiliği CHP'nin modernleşmenin mirasını da tüketeceğinden korkuyordu.

Mehmet Altan, Sabah
20.11.2005